Metoda badania czynności bioelektrycznej mózgu, polegająca na odprowadzaniu z powierzchni czaszki, za pośrednictwem odpowiednio ustawionych elektrod, potencjałów mózgowych. Po odpowiednim wzmocnieniu i zarejestrowaniu tworzą one zapis czynności bioelektrycznej mózgu (tzw. elektroencefalogram) w postaci fal o rozmaitej częstotliwości i amplitudzie. Właściwości zapisu EEG, a zwłaszcza występujące w nim odchylenia od normy, mogą, zależnie od swojej lokalizacji
i charakteru, wskazywać na umiejscowienie zmian chorobowych w mózgu.